خیلی از فروشنده‌ها فکر می‌کنند برای پول گرفتن آنلاین باید اول یک سایت داشته باشند. واقعیت این است که بخش بزرگی از فروش ایران همین الان در دایرکت و تلگرام اتفاق می‌افتد و هیچ سایتی پشتش نیست. مشکل از سایت نداشتن نیست؛ از «روش پول گرفتن» است. همان‌جا لینک پرداخت به کار می‌آید.
لینک پرداخت دقیقاً چیست؟
یک آدرس اینترنتی که برای یک سفارش مشخص ساخته می‌شود. مشتری روی آن می‌زند، صفحه‌ای باز می‌شود با مبلغ، شماره کارت مقصد و یک تایمر، و واریز را از همراه‌بانک خودش انجام می‌دهد. وقتی پول رسید، صفحه خودش به «پرداخت شد» تغییر می‌کند. شما هیچ‌جا مجبور نیستید فیش بگیرید.
تفاوتش با «شماره کارت را در پیام می‌نویسم» همین‌جاست: مبلغ و سفارش به هم وصل شده‌اند. اگر روزی ده مشتری دارید، دیگر لازم نیست حدس بزنید کدام واریز مال کدام آدم است.
چه کسانی بیشتر استفاده می‌کنند؟
- صفحه‌های اینستاگرامی که سفارش‌ها را در دایرکت جمع می‌کنند
- مشاورها و مربی‌هایی که جلسه‌ی آنلاین می‌فروشند
- طراح‌ها و برنامه‌نویس‌هایی که پروژه‌ی کوچک می‌گیرند
- کانال‌های تلگرامی که عضویت یا محصول دارند
مشترکشان این است که حجم تراکنش‌ها برای راه‌اندازی یک درگاه بانکی کامل زیاد نیست، ولی برای پیگیری دستی هم کم نیست.
مراحل ساخت، به ترتیب
کارت و گوشی را وصل کنید
کارتی که می‌خواهید پول به آن بنشیند را در پنل ثبت کنید و اپ اندروید را روی گوشی‌ای نصب کنید که پیامک بانک آن کارت به آن می‌رسد. این مرحله چند دقیقه بیشتر وقت نمی‌برد. توضیح کامل چرخه‌اش در مقاله‌ی تایید خودکار آمده است.
مبلغ را بزنید و لینک بگیرید
مبلغ و یک شماره‌ی سفارش (حتی «پیراهن آبی، ملیحه») وارد می‌شود و لینک ساخته می‌شود. می‌توانید آن را مستقیم در چت بفرستید.
وضعیت را از پنل ببینید
هر لینک سه حالت دارد: منتظر پرداخت، پرداخت‌شده، منقضی. لازم نیست بپرسید «واریز کردید؟»؛ خود پنل می‌گوید.
چند اشتباه که زیاد دیده می‌شود
لینک را برای همه یکی می‌کنند. اگر یک لینک را برای چند نفر بفرستید، تطبیق واریزی‌ها دوباره دستی می‌شود. برای هر سفارش یک لینک بسازید؛ ساختنش چند ثانیه است.
مهلت را خیلی طولانی می‌گذارند. مبلغ‌های یکتا محدودند و مهلت بلند یعنی اشغال شدن آن‌ها. مشتریِ جدی معمولاً در ده‌پانزده دقیقه واریز می‌کند.
لینک را بدون توضیح می‌فرستند. یک جمله مثل «مبلغ دقیقاً همان رقمی است که در صفحه می‌بینید؛ گرد نکنید» جلوی بخش بزرگی از پیام‌های «من واریز کردم ولی تایید نشد» را می‌گیرد. چون مبلغ دقیق مهم است، مشتری باید بداند چرا.
لینک پرداخت یا درگاه سایت؟
این دو رقیب نیستند. لینک پرداخت برای شروع و فروش‌های چت‌محور خوب است. وقتی سایت دارید، همان سیستم را با API وصل می‌کنید و مشتری از داخل سبد خرید به صفحه‌ی پرداخت می‌رسد. نحوه‌ی اتصال را در راهنمای اتصال به سایت نوشته‌ایم.
درباره‌ی اینماد و کد مالیاتی
برای ساختن لینک و گرفتن پول لازم نیست اینماد داشته باشید. البته این به معنای معافیت از قوانین نیست؛ اگر فعالیت شما مشمول مالیات است، آن تعهد سر جایش می‌ماند و بهتر است با یک حسابدار صحبت کنید. جزئیاتش در مقاله‌ی درگاه پرداخت بدون کد مالیاتی آمده است.
یک نمونه‌ی واقعی از یک روز کاری
فرض کنید صفحه‌ی اینستاگرامی شما شال و روسری می‌فروشد. صبح مشتری می‌پرسد «این طرح موجود است؟». جواب مثبت می‌دهید، قیمت و هزینه‌ی ارسال را می‌گویید و او «باشه» می‌نویسد. همان لحظه یک لینک با مبلغ ۴۸۵٬۰۰۰ تومان می‌سازید و در دایرکت می‌فرستید. مشتری وسط کار است و ده دقیقه بعد واریز می‌کند. شما لازم نیست گوشی را باز کنید؛ پنل وضعیت را «پرداخت‌شده» می‌کند و اگر اعلان فعال باشد خبرش به شما هم می‌رسد.
تفاوت اصلی در همین دقیقه‌هاست. وقتی پرداخت بدون تاخیر تمام می‌شود، مشتری هنوز هیجان خرید را دارد. وقتی باید فیش بفرستد و منتظر تایید بماند، نصف این هیجان از بین می‌رود و بخشی از آن‌ها سفارش را رها می‌کنند.
اگر چند محصول خریده شد
برای سبد چندمحصولی، مبلغ نهایی را جمع بزنید و یک لینک بسازید، نه چند لینک جدا. در توضیح سفارش هم هر قلم را فهرست کنید تا بعداً که دنبال سفارش می‌گردید، یادتان بماند چه فروخته‌اید. این عادت کوچک هنگام تحویل و پیگیری برگشت کالا خیلی به کار می‌آید.
امتحانش ده دقیقه بیشتر نمی‌برد
بهترین راه فهمیدن این‌که لینک پرداخت به کار شما می‌خورد یا نه، همین است که یک تراکنش آزمایشی با مبلغ کم بسازید و از کارت خودتان پرداخت کنید. اگر دیدید پنل بعد از چند ثانیه «پرداخت شد» را نشان داد، بقیه‌اش فقط تکرار است. برای شروع می‌توانید از همین‌جا ثبت‌نام کنید؛ چند تراکنش اول رایگان است.